Uitleg over een IP-adres

Het Internet Protocol (IP) vormt de basis van het internet. Elke computer op het internet heeft een nummer, een soort adres. Door deze IP-adressen weten computers elkaar te vinden en is er dus communicatie over het internet mogelijk. Om er voor te zorgen dat iedereen hiervoor dezelfde afspraken hanteert, is in 1981 het Internet Protocol versie 4 (IPv4) ontwikkeld. Dit protocol biedt maximaal ruimte aan vier miljard adressen. Dat leek twintig jaar geleden misschien genoeg, maar met een toenemend aantal machines dat met het internet verbonden wordt – pc’s, mobiele telefoons, Personal Digital Assistants (PDA’s) en zelfs huishoudelijke apparatuur – neemt de behoefte aan nummers toe. Daarbij komt de opkomst van internet in landen als China en India met hun miljarden inwoners.

IPv6 (Internet Protocol version 6) is een versie van het internetprotocol (IP). In 1990 kwam men er achter dat IPv4 adressen snel op zouden raken en er moest gezocht worden naar een oplossing. In 1993 werd het “taskforce” team opgericht welke een oplossing moesten bedenken voor het aankomende probleem. In 1998 werd IPv6 officieel als standaard vastgelegd. De tussenliggende versie IPv5 was een experimentele aanvulling op IPv4, maar deze werd nooit geïmplementeerd. IPv6 is onder andere ontwikkeld om de beperkingen en tekortkomingen van IPv4 te verhelpen. Meer >